اسفند ۲۹ ۱۳۹۰
آخرین پست سال ۹۰
سلام به همه. الان که دارم این پست رو مینویسم، ساعت حول و حوش ۲ نصف شب هست (کاری به ساعت درج شده زیر پست نداشته باشید) و ساعت ۸ صبح هم سال تحویل میشه و زمستون سرد (البته سرد نه واسه ما؛ چون منطقه ما فقط گرما داره
) کم کم جاشو به بهار سرسبز میده…

خیلی نمیخوام از اون حرف های کلیشه ای که نوروز میاد و همه جا سبز میشه و همه چی نو میشه و … بزنم. هممون میدونیم که یک سال گذشت با تموم خوبی هاش، بدی هاش، سختی هاش، دل شکستن هاش، رنج هاش و البته شادی و موفقیت هاش. هر کسی تو این سال به اندازه خواسته و فکر و البته تلاشش به اون چیزی خواسته، رسیده. به خودم گفتم بهتره دست به کار بشم و آخرین پست امسال رو تو بلاگ منتشر کنم و یه قصد دیگه هم داشتم. شعر زیر رو بخونید :
گشت گرداگرد مهر تابناک، ایران زمین روز نو آمد و شد شادی برون زندر کمین
ای تو یزدان، ای تو گرداننده ی مهر و سپهر برترینش کن برایم این زمان و این زمین
نمیدونم چقد از این شعر خوشتون اومده؛ ولی من با این که خیلی ادبی نیستم، ازش خیلی خوشم اومده. تا حالا شده از خودتون بپرسید این عبارت یا همون دعای معمول « یا مقلّب القلوب و الابصار، یا مدبّر اللیل و النّهار … » که هر سال همه ما سر سفره هفت سین میخونیم، کلا چه ربط و پیوندی با فرهنگ و نوروز ‘پارسی’ داره؟؟ (مطمئنا نه
) همونطور که میدونید نوروز یه جشن پارسیه و به هیچ عنوان به اعراب و البته زبون عربی مربوط نمیشه. واسه همین اصلا درست نیست با این فرهنگ گسترده مون، بیایم این مناسبت رو با این دعای عربی که تا حالا میخوندیم، جشن بگیریم!! بهتره یه کمی با خودمون فکر کنیم، ما با خدا پارسی صحبت میکنیم، مگه مشکلی پیش میاد؟؟ یعنی خدا زبان پارسی رو متوجه نمیشه؟؟ تا حالا فکر کردین خدایی که به غیر از عربی با زبان دیگه ای نشه باهاش صحبت کرد، چطوری میتونه خدای ما باشه؟؟!!
به هر حال، شعر بالا یکی بهترین نیایش هایی هستش که میتونه در قالب شعر یه جایگزین مناسب برای اون عبارات عربی آغازگر سال جدید باشه. امسال عهد کردم (اگه بیدار موندم
) حتما با خانواده با این نیایش سال جدید رو آغاز کنیم. شما چطور؟؟
» سال جدید رو به همتون تبریک میگم





آخرین دیدگاهها